«Το μόνο που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια είναι ξύλο»: Συγκλονίζει απόσπασμα από την απολογία του 17χρονου πατροκτόνου
Μια από τις πιο βαριές και σύνθετες υποθέσεις που απασχολούν τις τελευταίες ημέρες τη Λέρο και συνολικά την κοινή γνώμη πήρε νέα τροπή μετά την απολογία του ανήλικου που κατηγορείται για τον θάνατο του πατέρα του. Ο 17χρονος, ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορία για ενδοοικογενειακή ανθρωποκτονία, αφέθηκε ελεύθερος με απόφαση που ελήφθη από κοινού από ανακριτή και εισαγγελέα, χωρίς να επιβληθεί προσωρινή κράτηση.
Η απόφαση συνοδεύτηκε από συγκεκριμένο περιοριστικό όρο: ο ανήλικος θα πρέπει να παρακολουθείται από ψυχολόγο στο Θεραπευτήριο Λέρου. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δείχνει ότι οι δικαστικές αρχές αξιολόγησαν, πέρα από το ποινικό σκέλος, και την ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης και εποπτείας, ειδικά λόγω της ηλικίας του κατηγορούμενου αλλά και του ιδιαίτερου οικογενειακού πλαισίου που περιγράφεται στην υπόθεση. Δείτε νέο συγκλονιστικό βίντεο από την κακοποίηση.
Η απολογία του 17χρονου
Σύμφωνα με όσα μετέφερε η εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο 17χρονος φέρεται να παρουσίασε μια εικόνα μακρόχρονης έντασης μέσα στο σπίτι. Περιέγραψε περιστατικά βίας που, όπως υποστήριξε, υφίστατο από μικρή ηλικία, επιχειρώντας να εξηγήσει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε και την κλιμάκωση που προηγήθηκε του τραγικού συμβάντος. Παράλληλα, φέρεται να τόνισε ότι δεν επιδίωξε να σκοτώσει τον πατέρα του, επιμένοντας ότι δεν υπήρχε πρόθεση ανθρωποκτονίας.
Το μόνο που θυμάμαι από τη ζωή μου από τα παιδικά μου χρόνια είναι ξύλο, βασανιστήρια, καυγάδες. Ο πατέρας μου με κακοποιούσε για ασήμαντες αφορμές. Πάντα έβρισκε κάτι σχεδόν καθημερινά για να με βρίζει, να με υποτιμήσει και να με χτυπήσει. Θυμάμαι τότε που το 2022 με χτύπησε πάρα πολύ. Η μητέρα μου τον κατήγγειλε στο Χαμόγελο του Παιδιού και στην αστυνομία. Τότε συνέλαβαν τον πατέρα μου αλλά μετά τον άφησαν ελεύθερο και επέστρεψε στο σπίτι. Από τότε ο πατέρας μου είχε άλλο πρόσωπο στο σπίτι και άλλο στη δουλειά.
Ο 17χρονος πατροκτόνος
Στο σπίτι ήταν αρνί, άγιος. Στο συνεργείο, όμως, που με υποχρέωνε να πηγαίνω, ξεσπούσε πάνω μου. Συνεχώς δεχόμουν επιθέσεις από εκείνον, με έβριζε και με χτυπούσε. Εγώ δεν έλεγα στη μητέρα μου τι μου έκανε στη δουλειά. Της το έκρυβα γιατί δεν ήθελα να χωρίσουν. Ο,τι έγινε εκείνη την ημέρα ήταν ατύχημα. Δεν ήθελα να σκοτώσω τον πατέρα μου. Εκείνη την ημέρα περνούσα περιοδεύων. Αργησα να πάω στη δουλειά. Όταν πήγα στο σπίτι το μεσημέρι και καθίσαμε για φαγητό ο πατέρας μου άρχισε να με βρίζει. Σηκώθηκα κι έφυγα. Πήγα στο συνεργείο για να τον αποφύγω.
Οταν ήρθε το απόγευμα συνέχισε να με βρίζει. Μου πέταξε ένα κυλινδροπίστονο μοτοσικλέτας. Με χτύπησε στο στομάχι κι έπεσα κάτω. Όπως ήμουν πεσμένος είδα το εργαλείο και το πέταξα χωρίς να δω. Όταν τον είδα κάτω φώναξα αυτούς που ήταν εκεί, για να τον βοηθήσουν.
Παράλληλα, στο δημόσιο πεδίο έχουν γίνει αναφορές ότι υπήρχαν ενδείξεις ή καταγγελίες για προβληματική οικογενειακή κατάσταση τα προηγούμενα χρόνια. Γίνεται λόγος για καταγγελίες που είχαν φτάσει σε φορείς προστασίας παιδιών από το 2021, καθώς και για εμπλοκή των αρχών σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σε προγενέστερο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, αυτά τα στοιχεία –στον βαθμό που περιλαμβάνονται στη δικογραφία– είναι καθοριστικά για να φωτιστεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίχθηκαν τα γεγονότα και να αξιολογηθεί η αξιοπιστία των ισχυρισμών που προβάλλονται.
Το γεγονός ότι πρόκειται για ανήλικο κατηγορούμενο κάνει την υπόθεση ακόμα πιο δύσκολη. Σε τέτοιες υποθέσεις, η Δικαιοσύνη καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη βαρύτητα της κατηγορίας και στην ανάγκη ειδικής μεταχείρισης που προβλέπεται για ανήλικους, με έμφαση στην προστασία, την αξιολόγηση της ψυχολογικής κατάστασης και την αποτροπή περαιτέρω βλάβης. Ο περιοριστικός όρος της ψυχολογικής παρακολούθησης δείχνει ότι οι αρχές δίνουν βαρύτητα και στη διαχείριση των συνεπειών που έχει ένα τέτοιο γεγονός για έναν έφηβο, ανεξάρτητα από το πώς τελικά θα κριθεί η υπόθεση.
Ταυτόχρονα, η κοινωνία παρακολουθεί με έντονο ενδιαφέρον, καθώς το θέμα αγγίζει ευαίσθητες πτυχές: την ενδοοικογενειακή βία, την προστασία των ανηλίκων, αλλά και το πώς η βία μπορεί να αφήσει αποτύπωμα σε ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα σε συνεχείς εντάσεις. Χωρίς να προδικάζεται τίποτα για την ποινική ευθύνη, είναι ξεκάθαρο ότι η υπόθεση δεν περιορίζεται σε μια μονοσήμαντη αφήγηση. Θα χρειαστεί χρόνος, τεκμηρίωση και προσεκτική δικαστική αξιολόγηση, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αποσαφηνιστούν τα πραγματικά δεδομένα.