ΣΕ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΗΛΙΑΔΗ
Η αποκαλυπτική και άφιλτρη συνέντευξη της Αγγελικής Ηλιάδη στην διαδικτυακή εκπομπή της Ελίνας Παπίλα “Unblock“, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και έγινε θέμα ανάλυσης και συζήτησης σε πολλές εκπομπές – αναμενόμενο.
Όμως, μέσα στην ωριαία κουβέντα της δημοσιογράφου με την τραγουδίστρια, έγιναν πολλές αναφορές, όχι μόνο για την προσωπική της ζωή… Η Αγγελική Ηλιάδη μιλώντας για εκείνο το μοιραίο βράδυ της δολοφονίας του Μπάμπη Λαζαρίδη και για τον δικό της τραυματισμό, αναφέρθηκε στην συνέχεια και για την γνωριμία με τον πνευματικό της, που έγινε μέσω της Πέγκυς Ζήνα, όπως και για το μοναστήρι που τον επισκέπτεται.
«Έζησα καταρχάς…Έζησα με την βοήθεια του Θεού, μια σφαίρα με βρήκε στο στόμα, η άλλη στο πόδι. Έζησα και καλό είναι να μιλάμε για πράγματα που έχουμε βιώσει γιατί ο Θεός είναι μεγάλος και είναι πάντα δίπλα μας, εκείνη την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες εμένα με έπιασε κάποιος από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο, ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα» είπε η Αγγελική Ηλιάδη, για τις τραγικές στιγμές που έζησε εκείνο το βράδυ της δολοφονίας.
«Ήμουνα σε σοκ, δεν σκεφτόμουνα τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά και βίαια έφυγε από την ζωή αυτός ο άνθρωπος. Ο Θεός είναι μεγάλος. Τότε με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα. Μπορεί να μην βρισκόμαστε συχνά τα τελευταία χρόνια, αλλά πάντα θα το λέω και για τα λόγια της εκείνο τον καιρό και για το πόσο με βοήθησε γιατί με έστειλε στον πνευματικό της στον γέροντα Νεκτάριο, ο οποίος και αυτός και οι άλλοι στο μοναστήρι στην Ναύπακτο, με πήραν στην αγκαλιά τους και στην κυριολεξία με σώσανε και με έβγαλαν από το σκοτάδι. Μπορώ να σου πω ότι επί μήνες μέρα νύχτα μιλούσα με αυτούς τους ανθρώπους. Πήγαινα συνέχεια στο μοναστήρι, ήταν η οικογένειά μου πια. Αν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πως θα ήμουνα ψυχολογικά. Και επειδή πιστεύω βαθιά ζήτησα από τον Θεό να μου πει τι συμβαίνει. Ήθελα την βοήθεια του Θεού και όχι ψυχολόγου». Δες το βίντεο από το “Unblock” από το 25:00 έως το 56:34
«Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα» που λέει και ο Κραουνάκης. Και η Αγγελική Ηλιάδη βρήκε την σωτηρία της ψυχής της στο μοναστήρι της Ναυπάκτου και στην ευλογία του γέροντα Νεκτάριου, πνευματικός και της Πέγκυς Ζήνα που της τον σύστησε, την ιστορία του οποίου, αξίζει να μάθουν και οι νεότεροι…
Ο γέροντας Νεκτάριος, το 1990 ήταν γνωστός ως Νεκτάριος Μουλατσιώτης και είχε κάνει το συγκρότημα των “Ελεύθερων” που έγινε γνωστό ως Παπαροκάδες. Οι Παπαροκάδες αμέσως μόλις εμφανίστηκαν με κιθάρες και ράσα συζητήθηκαν παντού, και η φήμη τους απλώθηκε γρήγορα για τρείς λόγους. Ο πρώτος ήταν γιατί ο Νεκτάριος Μουλατσιώτης και η παρέα του βρέθηκαν από το μοναστήρι στο Τρίκορφο να κάνουν εμφανίσεις σε πολλές εκπομπές, να βγάζουν τραγούδια και βίντεο κλίπ…
Ο δεύτερος λόγος ήταν γιατί στην συνέχεια, τον Ιούνιο του 2007, στο μοναστήρι των Παπαροκάδων η Πέγκυ Ζήνα και ο Γιώργος Λύρας παντρεύτηκαν και σύσσωμος ο επιχειρηματικός και καλλιτεχνικός κόσμος πέρασε ένα τριήμερο στην Ναύπακτο με περισσότερους από 1000 προσκεκλημένους του ζευγαριού, ενώ η γαμήλια δεξίωση που έγινε στο γήπεδο μπάσκετ της μονής είχε πολλά αρνιά και καλούδια για να χορτάσουν όχι μόνο οι καλεσμένοι αλλά και πλήθος ντόπιων που πήγαν να ευχηθούν στους νεόνυμφους. Τέλος, το πιο ροκ πρόσωπο του γάμου, ήταν ο κουμπάρος του ζευγαριού, Ηλίας Ψινάκης, που πήγε στον γάμο με ελικόπτερο και έκλεψε την παράσταση. Δες βίντεο του γάμου:
Με 400 σήμαντρα και 62 καμπάνες, η Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ στο Τρίκορφο Φωκίδας, κατέχει τον τίτλο του μεγαλύτερου καμπαναριού της Ορθοδοξίας και είναι ένα πραγματικό διαμάντι της περιοχής κτισμένη σε υψόμετρο 900 μέτρων μέσα σε ένα απέραντο άλσος με πολλά ζώα….
Ο ιδρυτής της μονής, Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης, και σήμερα Ηγούμενος, μαζί με τρεις μοναχούς που διέμεναν στη μονή της οποίας ηγούταν, σχημάτισαν μία ροκ χριστιανική μπάντα…
Η εμφάνισή τους θεωρήθηκε προκλητική εκείνη την εποχή και πολλοί τους λοιδόρησαν, άλλοι τους αποκάλεσαν αναρχικούς, ή ότι προσβάλλουν τα Θεία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μουλατσιώτης δυσκολευόταν να διατηρήσει τους χώρους κατασκήνωσης που βρίσκονταν στο μοναστήρι του Τρικόρφου Φωκίδας, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Σε συνεργασία με τον Χριστόδουλο, αποφάσισαν να σχηματίζουν ένα ροκ συγκρότημα με την ονομασία «Παπαροκάδες».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πόπη Μαλλιωτάκη, Αγγελική Ηλιάδη
Πόπη Μαλλιωτάκη: Απαντά πρώτη φορά στην Αγγελική Ηλιάδη – «Λέει ψέματα! Τις συνέπειες πάντα τις πληρώνεις»
Μέλη του συγκροτήματος υπήρξαν ο Γιάννης Παπανικολάου, ο Χριστόφορος, ο πάτερ Μουλατσιώτης και άλλοι 2 ιερείς. Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε το συγκρότημα έφερε τον τίτλο «Έμαθα Ελεύθερος να Ζω» που ερμήνευσε ο Παπανικολάου και περιείχε ένα αντιστασιακό μήνυμα που καλούσε τον κόσμο να επαναστατήσει ενάντια στη Νέα Τάξη πραγμάτων και να μάθει να ζει ελεύθερα στα χωριά. Η εμφάνιση του συγκροτήματος υπήρξε αμφιλεγόμενη για την Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ οι ιερείς θεωρήθηκαν «αναρχικά στοιχεία». Ωστόσο, το τραγούδι έγινε δημοφιλές στην κατασκήνωση του μοναστηριού και το επόμενο που κυκλοφόρησε έφερε τον τίτλο “Το Τσιπάκι”, που αφορούσε το μικροτσίπ που θα ήταν υποχρεωτικό στο μέλλον και τον αριθμό του θηρίου (666).
Το επόμενο τραγούδι είχε τίτλο «Βαβυλώνα» που αφορούσε την Πτώση της Βαβυλώνας. Λίγο αργότερα, ο Μουλατσιώτης και η ομάδα των ιερέων του, έδωσαν συνέντευξη σε τηλεοπτική εκπομπή του ΑΝΤ1 και δήλωσαν ότι τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, διεξήγαγαν δαίμονες που οδήγησαν τα αεροπλάνα προς τους Δίδυμους Πύργους. Ισχυρίστηκαν ότι δεν υπήρχαν επιβάτες ή τρομοκράτες, αλλά αυτό θεωρήθηκε από το κανάλι ως «ακραίο».
Οι Παπαροκάδες έφτιαξαν πολλά άλλα χριστιανικά ροκ και heavy metal τραγούδια, μέχρι που αποφάσισαν να δοκιμάσουν τραγούδια με νεοκλασική ρετρό μουσική. Τραγούδια με αυτή τη μουσική ήταν πολλά: «Τι έχει αυτός ο κόσμος για ‘μένα», «Φίλε Μου Είμαι Χάλια», «Ελλάδα Μου Σε Αγαπώ», «Ο Κόσμος Αλλάζει» και το «Έμαθα Ελεύθερος Να Ζω».
Το συγκρότημα ήταν πολύ δημοφιλές μέχρι το 2006, όταν και η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η βιομετρική ταυτότητα θα γίνει υποχρεωτική μέχρι το τέλος του 2011. Πολλοί θεώρησαν ότι πρόκειται για τον αριθμό του Θηρίου και άρχισαν να πραγματοποιούν διαδηλώσεις ενάντια στην εφαρμογή της βιομετρικής ταυτότητας. Ένας αγρότης μάλιστα, ο οποίος επίσης διαμαρτυρόταν για να μπει σκόπιμα στο φορτηγό του και να συγκρουστεί με ένα φορτηγό, που παρέδιδε βιομετρικές ταυτότητες στα εργοστάσια που επρόκειτο να τις αναπτύξουν, ήταν ο λόγος που διεκόπη η ανάπτυξη των ταυτοτήτων. Αυτό με κάποιο τρόπο αποδόθηκε στα μέλη του συγκροτήματος, οπότε οι Παπαροκάδες δέχθηκαν μήνυση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυσή τους.
Οι ΑΜΑΝ φυσικά με την εμφάνιση των Παπαροκάδων, δεν έχασαν χρόνο και σε πολλά σκετσάκια τους αναφερόντουσαν σε αυτούς. Δες το βίντεο:
Και ενώ γινόταν χαμός με τα video clip που έπαιξαν σε όλα τα μουσικά κανάλια της εποχής, έβγαλαν δίσκους και εμφανίστηκαν live, οι “Ελεύθεροι Παπαροκάδες” εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Έχετε σκεφτεί που μπορεί να είναι σήμερα και με τι να ασχολούνται;
Τι απέγιναν οι Παπαροκάδες
Ο Νεκτάριος Μουλατσιώτης, πνευματικός πολλών επωνύμων είναι ο μόνος που παραμένει στη Μονή. Ο Πατήρ Παντελεήμων ή κατά κόσμον Γιάννης Παπανικολάου, έχει μετατραπεί σε έναν… σκληρό ροκά, που ζει με την οικογένεια του. Στα 35 του για χάρη του έρωτα, πέταξε τα ράσα, ενώ όλα αυτά τα χρόνια έχει παραμείνει προσκολλημένος στη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική και συνεχίζει να γράφει και να τραγουδά ροκ κομμάτια. Αξίζει να αναφερθεί ότι πριν γίνει ιερέας και καλόγερος, ο Γιάννης Παπανικολάου ήταν ο τραγουδιστής του heavy metal συγκροτήματος InnerWish, με το οποίο κυκλοφόρησε έναν δίσκο το 1998 και μερικά χρόνια αργότερα έγινε ροκ τραγουδιστής στους Diviner.
Εκτός όμως από εκείνον, τα ράσα πέταξαν και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος των Ελεύθερων, φεύγοντας από την συντροφιά του Νεκτάριου Μουλατσιώτη. Ο μοναχός Χριστόφορος, αφού συγκρούστηκε μαζί του έφυγε από το μοναστήρι και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα και ασχολείται με αγιογράφηση εικόνων. Όσο για τον μοναχό Χρυσόστομο, έφυγε από την Ελλάδα και επέστρεψε στην Αυστραλία όπου και είχε γεννηθεί για να βρει τους γονείς του και να αρχίσει μια νέα ζωή.