ΠΕΝΘΟΣ για Μιμή Ντενίση: «Έφυγες νωρίς, σε θεωρούσα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου»
Δύσκολες ώρες για τη Μιμή Ντενίση, και το Ίδρυμα Μείζωνος Ελληνισμού, καθώς έφυγε από τη ζωή o Θρασύβυλος Γιάτσος: Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο «Θέατρον» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» από το 2008 και προσωπικός φίλος της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας.
Η ίδια θέλησε να τον αποχαιρετήσει (και) μέσα από μια ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Instagram. Μεταξύ άλλων η Μιμή Ντενίση μίλησε για τις αμέτρητες στιγμές που μοιράστηκαν στο θέατρο, από ξενύχτια και δημιουργικές εντάσεις μέχρι μεγάλους θριάμβους. Όπως έγραψε, τσακώνονταν για τα φώτα, τα σκηνικά και τους ηθοποιούς, αλλά στο τέλος έφευγαν πάντα αγκαλιασμένοι.
Τον περιέγραψε ως έναν ιδιαίτερο άνθρωπο με έντονη προσωπικότητα, μόρφωση, πνευματική διαύγεια, αισθητική και χιούμορ, έναν πιστό φίλο και στυλοβάτη του ελληνικού θεάτρου και του Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο εμβληματικό έργο Σμύρνη μου αγαπημένη, σημειώνοντας ότι εκείνος ήταν από τους πρώτους που πίστεψαν στην αξία του, σε μια περίοδο που –όπως αποκάλυψε– πολλοί θεωρούσαν το θέμα «επικίνδυνο». Από το 2012, όταν γνωρίστηκαν με αφορμή το ανέβασμα του έργου «Η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα», η συνεργασία τους έγινε στενή και σταθερή.
Στη μακροσκελή ανάρτησή της, την οποία συνόδεψε με μια κοινή τους φωτογραφία, η Μιμή Ντενίση ανέφερε: «Πόσα βράδια ξενυχτήσαμε μαζί στο θέατρο πόσες αγωνίες και θριάμβους μοιραστήκαμε πόσες φορές τσακωθήκαμε για τα φώτα τα σκηνικά τους ηθοποιούς και πάντα φεύγαμε αγκαλιασμένοι…. Ιδιαίτερος άνθρωπος ο Θρασύβουλος Γιάτσιος. Με έντονη προσωπικότητα μόρφωση κρίση πνευματική διαύγεια αισθητική χιούμορ».
Και συνέχισε: «Πιστός φίλος και στυλοβάτης του Ελληνικού κόσμου του θεάτρου του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού ήταν εκείνος που κατάλαβε την αξία του έργου Σμύρνη μου αγαπημένη. Που μου έδωσε την ευκαιρία να το ανεβάσω όταν όλοι το θεωρούσαν επικίνδυνο θέμα. Από το 2012 που γνωριστήκαμε όταν ανέβασα εκεί το έργο η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα δεν χωρίσαμε. Ανεβάσαμε το Σμύρνη μου αγαπημένη για 3 χρόνια, τον Εμίλ κ τους ντέντεκτιβ στο πρώτο έργο που έγινε για τον Καζαντζίδη το Η ζωή του όλη, και το Από Σμύρνη… Σαλονίκη για 2 χρόνια… Τα δύο έργα για την Σμύρνη έγιναν η μεγαλύτερη επιτυχία του θεάτρου. Μπορεί να τα έγραψα εγώ αλλά εκείνος τα πίστεψε και με την αμέριστη βοήθεια της Σοφίας Εφραίμογλου τολμήσαμε να το ανεβάσουμε».