Ντράπηκε και η ντροπή! Σάλος με την φωτογραφία της Μαστροκώστα μέσα στο ανοιχτό φέρετρο- Πάγωσε το Πανελλήνιο
Σαν μια βαριά σκιά που έπεσε πάνω σε έναν ήδη αβάσταχτο πόνο, η είδηση πως φωτογραφία της Γωγώς Μαστροκώστα μέσα στο ανοιχτό φέρετρο άρχισε να κυκλοφορεί στο διαδίκτυο προκάλεσε σοκ, οργή και βαθιά θλίψη σε όσους τη γνώρισαν, την αγάπησαν ή απλώς παρακολούθησαν με σεβασμό το τελευταίο της αντίο.
Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως, μέσα σε μια τόσο ιερή και σπαρακτική στιγμή για την οικογένειά της, κάποιος θα επέλεγε να παραβιάσει κάθε όριο ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας. Την ώρα που οι δικοί της άνθρωποι προσπαθούσαν να σταθούν όρθιοι απέναντι στην απώλεια, την ώρα που η μητέρα της έκλαιγε πάνω από το φέρετρό της ψιθυρίζοντας λόγια αγάπης και ο Τραϊανός Δέλλας έδινε μάχη να συγκρατήσει τη συντριβή του, κάποιο χέρι σήκωσε ένα κινητό και κατέγραψε μια εικόνα που δεν προοριζόταν για κανένα βλέμμα πέρα από εκείνα που την αποχαιρετούσαν με αγάπη.
Η φωτογραφία άρχισε να μεταφέρεται από οθόνη σε οθόνη μέσα σε λίγα λεπτά. Και μαζί της μεταφέρθηκε και ένα κύμα παγώματος. Άνθρωποι που την είδαν έκαναν λόγο για μια εικόνα που δεν θα έπρεπε ποτέ να βγει έξω από εκείνον τον χώρο. Όχι μόνο γιατί αφορούσε μια γυναίκα που έφυγε από τη ζωή, αλλά γιατί αφορούσε μια οικογένεια διαλυμένη από τον πόνο, μια κόρη, μια μητέρα, έναν σύζυγο που προσπαθούσαν να ζήσουν τις τελευταίες στιγμές μαζί της μακριά από τη σκληρότητα της δημόσιας έκθεσης.
Η οργή που προκλήθηκε ήταν τεράστια. Στα social media δεκάδες άνθρωποι μίλησαν για ασέβεια, για κατάρρευση κάθε ηθικού φραγμού, για μια πράξη που μετατρέπει τον ανθρώπινο πόνο σε θέαμα. Πολλοί στάθηκαν ιδιαίτερα στη σιωπηλή αξιοπρέπεια με την οποία η οικογένεια της Γωγώς Μαστροκώστα αντιμετωπίζει όσα συμβαίνουν, επιλέγοντας να μη δώσει συνέχεια στον θόρυβο, αλλά να προστατεύσει τη μνήμη της.
Για τους δικούς της ανθρώπους, άλλωστε, αυτό είναι πλέον το μόνο που έχει σημασία. Να μείνει ζωντανή στη μνήμη όλων όπως πραγματικά ήταν. Χαμογελαστή. Δυνατή. Φωτεινή. Όχι ως μια εικόνα που διέρρευσε παράνομα μέσα από την πιο ευάλωτη στιγμή της ζωής και του θανάτου της.
Άνθρωποι από το περιβάλλον της οικογένειας περιγράφουν μια κατάσταση βαθιάς απογοήτευσης και σοκ. Κανείς δεν περίμενε πως σε μια τόσο ευαίσθητη στιγμή θα υπήρχε κάποιος πρόθυμος να εκμεταλλευτεί τον πόνο μιας οικογένειας που θρηνεί. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο σκληρό κομμάτι αυτής της ιστορίας: πως ακόμα και μπροστά στον θάνατο, κάποιοι δεν δίστασαν να ξεχάσουν τι σημαίνει σεβασμός.
Μέσα σε όλον αυτόν τον θόρυβο, η οικογένεια της Γωγώς Μαστροκώστα παραμένει απαρηγόρητη. Ο Τραϊανός Δέλλας προσπαθεί να σταθεί όρθιος για την κόρη τους και για τη μητέρα της Γωγώς, η οποία από την ημέρα της κηδείας μοιάζει βυθισμένη σε έναν ατελείωτο πόνο. Κι όμως, παρά τη συντριβή, όσοι βρίσκονται κοντά τους λένε πως υπάρχει μια κοινή επιθυμία: να μη χαθεί η αξιοπρέπεια της Γωγώς μέσα στην αδιακρισία και την ωμότητα της εποχής.
Γιατί πάνω από όλα, εκείνο που ζητούν τώρα είναι να μείνει άθικτη η μνήμη της. Να θυμούνται όλοι τη γυναίκα που χαμογελούσε, που πάλεψε, που αγάπησε και αγαπήθηκε βαθιά. Και όχι μια εικόνα που κανείς δεν είχε δικαίωμα να δει.