ΜΟΛΙΣ ΜΑΘΕΥΤΗΚΕ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΜΟΥΡΤΖΟΥΚΟΥ
«Οι ιατροδικαστές συγκάλυψαν τις δολοφονίες των εγγονών μου», αναφέρει στο δικόγραφο η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου
Μια αγωγή που αναμένεται να ανοίξει νέο κύκλο συζήτησης γύρω από την πολύκροτη υπόθεση της Ειρήνης Μουρτζούκου κατατέθηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών από τη μητέρα της, Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου.
Με το πολυσέλιδο κείμενό της ζητάει αποζημίωση ύψους 500.000 ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο, υποστηρίζοντας ότι οι δύο αρχικές ιατροδικαστικές εκθέσεις για τους θανάτους των εγγονών της (παιδιών της Ειρήνης Μουρτζούκου) που έχασαν τη ζωή τους το 2022 και το 2023 απέκρυψαν τον πραγματικό μηχανισμό θανάτου, καθυστέρησαν την αποκάλυψη της υπόθεσης και της προκάλεσαν ανυπολόγιστη ψυχική οδύνη. Στο επίκεντρο της αγωγής βρίσκονται οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες του υπουργείου Δικαιοσύνης και συγκεκριμένα οι γνωματεύσεις των ιατροδικαστών Ανδρέα Γκότση, που υπέγραψε την έκθεση για τον θάνατο του πρώτου βρέφους στην Πάτρα, και Κωνσταντίνου Κούβαρη, ο οποίος εξέτασε τον θάνατο της Μαρίας – Φρειδερίκης στην Αθήνα.
Η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου υποστηρίζει ότι και οι δύο εκθέσεις απέδωσαν τους θανάτους σε παθολογικά αίτια, εκτίμηση που -όπως αναφέρει- ανατράπηκε αργότερα από τις πραγματογνωμοσύνες τόσο πανεπιστημιακών καθηγητών όσο και της τριμελούς επιτροπής ιατροδικαστών.
Στην πολυσέλιδη αγωγή η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου περιγράφει όσα, κατά την ίδια, συνέβησαν μετά τους θανάτους των δύο εγγονών της, υποστηρίζοντας ότι οι αρχικές ιατροδικαστικές εκθέσεις απέδωσαν τους θανάτους αποκλειστικά σε παθολογικά αίτια, αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Αντικείμενο της παρούσας αγωγής αποτελεί η επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως, ύψους πεντακοσίων χιλιάδων ευρώ (500.000€), λόγω της ανείπωτης ηθικής βλάβης και της βαθύτατης ψυχικής οδύνης που υπέστην εξαιτίας των παράνομων, υπαίτιων και όλως αμελών πράξεων και παραλείψεων των οργάνων του εναγομένου, τα οποία εξέδωσαν όλως εσφαλμένες ιατροδικαστικές εκθέσεις παθολογικών αιτιών θανάτου, συσκοτίζοντας τον βίαιο, ασφυκτικό μηχανισμό θανάτου των δύο ανηλίκων εγγονών μου».
Στην πολυσέλιδη αγωγή η μητέρα της Ειρήνης Μουρτζούκου αποδίδει ευθέως βαριές ευθύνες στους δύο ιατροδικαστές, καθώς όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «τα κρατικά όργανα, επιλαμβανόμενα της υψίστης σημασίας δημόσιας λειτουργίας της νεκροψιακής-νεκροτομικής διερεύνησης βρεφικών θανάτων, επέδειξαν πρωτάκουστη αμέλεια, η οποία αγγίζει τα όρια της ενσυνείδητης αδιαφορίας». Μάλιστα υποστηρίζεται ότι ενώ είχαν ενώπιόν τους «αντικειμενικά και κραυγάζοντα ιστοπαθολογικά ευρήματα οξέος στερητικού-υποξικού μηχανισμού», παρέλειψαν να τα αξιολογήσουν σύμφωνα με τους κανόνες της ιατροδικαστικής επιστήμης.
Το πιο βαρύ σημείο της αγωγής δεν αφορά, όμως, μόνο την επιστημονική κρίση των δύο ιατροδικαστών. Η μητέρα της Ειρήνης Μουρτζούκου υποστηρίζει ότι το πρώτο πόρισμα, εκείνο που συνέταξε ο Ανδρέας Γκότσης μετά τον θάνατο του βρέφους τον Ιούνιο του 2022, είχε αλυσιδωτές συνέπειες. Κατά την άποψή της, αν τότε είχε διαπιστωθεί ότι ο θάνατος δεν οφειλόταν σε παθολογικά αίτια, οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές θα είχαν κινηθεί άμεσα, η υπόθεση θα είχε πάρει διαφορετική τροπή και το δεύτερο παιδί δεν θα είχε χάσει τη ζωή του. «Τότε, ο βίαιος, ασφυκτικός μηχανισμός θανάτου του πρώτου παιδιού θα είχε αποκαλυφθεί αμέσως. Η φυσική μητέρα Ειρήνη Μουρτζούκου θα είχε συλληφθεί, θα της είχε ασκηθεί ποινική δίωξη και θα είχε οδηγηθεί στη φυλακή», τονίζει συγκεκριμένα η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην αγωγή της: «Το σφάλμα της Πάτρας προκάλεσε άμεσα τη δυνατότητα τέλεσης του εγκλήματος της Αθήνας. Η εσφαλμένη ιατροδικαστική έκθεση περί “παθολογικού θανάτου” επέτρεψε να παραμείνει ελεύθερη και να πραγματοποιηθεί το δεύτερο έγκλημα» και προσθέτει «το εναγόμενο ελληνικό Δημόσιο, μέσω της ολιγωρίας και της επιστημονικής ανεπάρκειας των οργάνων του, απέτυχε οικτρά να προστατεύσει τη ζωή του δεύτερου ανηλίκου εγγονού μου, ο θάνατος του οποίου ήταν η άμεση, προδιαγεγραμμένη και νομοτελειακή εξέλιξη της αρχικής ιατροδικαστικής συγκάλυψης».
Στο επίκεντρο της αγωγής βρίσκεται και η ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξε ο ιατροδικαστής Αθηνών Κωνσταντίνος Κούβαρης μετά τον θάνατο της Μαρίας – Φρειδερίκης, τον Οκτώβριο του 2023. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου, το πόρισμα απέδιδε τον θάνατο του βρέφους σε παθολογικά αίτια, κάνοντας λόγο για πιθανή συσχέτιση με επιληπτικές κρίσεις, καθώς «δεν είχαν διαπιστωθεί κακώσεις ή άλλα ευρήματα που να παρέπεμπαν σε εγκληματική ενέργεια». Η μητέρα της Ειρήνης Μουρτζούκου υποστηρίζει ότι και η συγκεκριμένη εκτίμηση ανατράπηκε από τις μεταγενέστερες πραγματογνωμοσύνες, οι οποίες -όπως σημειώνει- κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το παιδί δεν έπασχε από επιληψία και ότι ο θάνατός του δεν μπορεί να αποδοθεί σε παθολογικά αίτια.
Με βάση τα παραπάνω, η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου υποστηρίζει ότι και η δεύτερη ιατροδικαστική έκθεση συνέβαλε, κατά τους ισχυρισμούς της, στη διαμόρφωση της εικόνας ότι οι θάνατοι των δύο παιδιών οφείλονταν σε φυσικά αίτια, γεγονός που, όπως αναφέρει, καθυστέρησε την αποκάλυψη της υπόθεσης.
Η κ. Αναγνωστοπούλου δεν περιορίζεται να αμφισβητήσει τις δύο αρχικές ιατροδικαστικές εκθέσεις. Στην αγωγή της παραθέτει εκτενώς τα πορίσματα των πανεπιστημιακών πραγματογνωμόνων που ορίστηκαν στη συνέχεια της έρευνας, υποστηρίζοντας ότι οι επιστημονικές αυτές αξιολογήσεις ανέτρεψαν πλήρως τα συμπεράσματα στα οποία είχαν καταλήξει οι δύο πρώτες νεκροψίες. Ειδική αναφορά γίνεται στην πραγματογνωμοσύνη της καθηγήτριας Παιδιατρικής – Λοιμωξιολογίας του ΕΚΠΑ Βασιλικής Παπαευαγγέλου, η οποία, σύμφωνα με την αγωγή, καταλήγει ότι η «διάμεση πνευμονίτιδα» δεν αποτελεί αιτία θανάτου, αλλά ιστοπαθολογική περιγραφή και δεν μπορεί από μόνη της να εξηγήσει τον αιφνίδιο θάνατο ενός βρέφους. Αντίστοιχα παρατίθεται και η πραγματογνωμοσύνη του αναπληρωτή καθηγητή Παιδιατρικής Νευρολογίας Γεωργίου Βάρτζελη, σύμφωνα με την οποία η διάγνωση της επιληψίας για τη Μαρία – Φρειδερίκη δεν τεκμηριώνεται, ενώ ο θάνατός της δεν μπορεί να αποδοθεί σε παθολογικά αίτια, στην οποία αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Δεν αποδεικνύεται ότι ο θάνατος του βρέφους ήταν παθολογικής αιτιολογίας, καθώς η διάγνωση της επιληψίας δεν είναι πιθανή. Το βρέφος δεν έπασχε από επιληψία».
Κατά την Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου, οι μεταγενέστερες αυτές εκθέσεις, σε συνδυασμό με το πόρισμα της τριμελούς επιτροπής ιατροδικαστών, αποτέλεσαν την πρώτη ουσιαστική αμφισβήτηση των αρχικών γνωματεύσεων και άνοιξαν τον δρόμο για την επανεξέταση της υπόθεσης.
«Ο δολοφόνος βρισκόταν μέσα στο σπίτι μου»
Παράλληλα, η μητέρα της 25χρονης Ειρήνης Μουρτζούκου περιγράφει ότι όσο οι αρχικές γνωματεύσεις απέδιδαν τους θανάτους σε φυσικά αίτια, εκείνη συνέχιζε να ζει με την κόρη της χωρίς να υποψιάζεται οτιδήποτε. «Να συμβιώνω ανυποψίαστη κάτω από την ίδια στέγη, στο ίδιο σπίτι, με τη δολοφόνο των ίδιων μου των εγγονών, να την παρηγορώ ως “τεθλιμμένη μητέρα” και να τη στηρίζω ψυχολογικά και να συμμερίζομαι τον πόνο της, αγνοώντας πλήρως την πραγματικότητα», τονίζει στην αγωγή της η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου. Η μητέρα της Ειρήνης Μουρτζούκου συνδέει άμεσα αυτή την κατάσταση με την εμπιστοσύνη που, όπως λέει, είχε στις επίσημες κρατικές γνωματεύσεις. Υποστηρίζει ότι αν από την πρώτη στιγμή είχε διαπιστωθεί ο πραγματικός μηχανισμός θανάτου, η στάση της απέναντι στα όσα ακολούθησαν θα ήταν εντελώς διαφορετική. Μάλιστα περιγράφει και ένα περιστατικό που, όπως αναφέρει, τη στοιχειώνει μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα από τα επεισόδια που παρουσίασε η μικρή Μαρία – Φρειδερίκη τον Σεπτέμβριο του 2023. «Να γίνομαι μάρτυρας των προθανάτιων επεισοδίων του δεύτερου παιδιού, όπως στις 14.9.2023 που βρήκα το μωρό ημιλιπόθυμο κάτω από τη βρύση, χωρίς να δύναμαι να αντιληφθώ τον κίνδυνο, διότι η επίσημη Ιατροδικαστική Υπηρεσία του κράτους με είχε διαβεβαιώσει ότι ο πρώτος θάνατος οφειλόταν σε παθολογική πνευμονίτιδα», σημειώνει η Καλλιόπη Αναγνωστοπούλου στην αγωγή της.