ΜΟΛΙΣ ΜΑΘΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΟΥ ΝΙΚΗΤΑ ΓΕΜΙΣΤΟΥ
Τρισάγιο την Τετάρτη στην Αμμουδάρα, ανήμερα των γενεθλίων του Νικήστρατου και τρεις μήνες μετά τον θάνατό του – Τι λέει η αδελφή του για τη μνήμη του, τη Δικαιοσύνη και τις ευθύνες που ζητά να αποδοθούν
Τρεις μήνες συμπληρώνονται την Τετάρτη 5 Αυγούστου από την ημέρα που ο Νικήστρατος Γεμιστός έχασε με βάναυσο τρόπο τη ζωή του στην Αμμουδάρα.
Η ημερομηνία συμπίπτει με τα γενέθλιά του και η οικογένειά του θα βρεθεί ξανά στο σημείο όπου κόπηκε το νήμα της ζωής του, για να τιμήσει τη μνήμη του και να στείλει το μήνυμα ότι ο Νικήστρατος δεν πρόκειται να ξεχαστεί.
Μιλώντας στο CretaOne, η αδελφή του, Ελεάνα Γεμιστού, περιγράφει τι σημαίνει για την οικογένεια το τρισάγιο της Τετάρτης.
«Σημαίνει ότι δεν τον ξεχνάμε. Ότι είμαστε εκεί, όπως είναι και αυτός μαζί μας. Θέλουμε να θυμάται ο κόσμος πόσο άδικα έφυγε ο αδελφός μου, γιατί κάποιος αποφάσισε να πάρει τον νόμο στα χέρια του», αναφέρει.
Όπως εξηγεί, το πρωί της Τετάρτης θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση στην Παναγία τη Χαρακιανή, ενώ στις 20:30 θα πραγματοποιηθεί το τρισάγιο στο εκκλησάκι που έχτισε η οικογένεια στο σημείο όπου σκοτώθηκε ο Νικήστρατος.
«Θέλουμε να είμαστε συνεχώς δίπλα του, γιατί μας λείπει. Ήταν πολύ βάναυσος ο τρόπος που έφυγε και θέλουμε ο κόσμος να μην το ξεχάσει αυτό», τονίζει η αδελφή του.
«Ήταν ένα χαμογελαστό παιδί με αγνή ψυχή»
Πίσω από την υπόθεση που συγκλόνισε την Κρήτη υπήρχε ένα νέο παιδί με όνειρα, σχέδια και αγάπη για τους ανθρώπους γύρω του.
Η Ελεάνα Γεμιστού μιλά για τον αδελφό της όπως πραγματικά τον έζησε: ευγενικό, χαμογελαστό και πάντα πρόθυμο να προσφέρει.
«Ο Νικήστρατος ήταν το καλύτερο παιδί. Ευγενικός, με το χαμόγελο, πάντα βοηθούσε. Νοιαζόταν για τον άλλον και ποτέ δεν έλεγε κακή κουβέντα για κανέναν», λέει.
Πίσω όμως από το χαμόγελό του, όπως εξηγεί, κρυβόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ο φόβος.
«Ζούσε μέσα στον φόβο και στο άγχος. Πρώτα απ’ όλα φοβόταν μήπως πάθουμε εμείς κάτι και μετά ανησυχούσε για τον ίδιο».
Η οικογένεια θέλει ο κόσμος να κρατήσει στη μνήμη του αυτή την εικόνα του Νικήστρατου και όχι μόνο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του.
«Θέλουμε να τον θυμάται ακριβώς όπως ήταν. Ένα χαμογελαστό παιδί, που του άρεσε να κάνει χαβαλέ και να πειράζει. Είχε αγνή ψυχή και πάντα πρόσφερε όπως μπορούσε. Θέλουμε να τον θυμούνται σαν έναν άγγελο. Γιατί άγγελος ήταν και άγγελος είναι πλέον».
Τα σχέδια που έμειναν στη μέση
Ο Νικήστρατος είχε μπροστά του μια ολόκληρη ζωή. Ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του, να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση και να ασχοληθεί με τον αγροτικό τομέα, βοηθώντας παράλληλα τον πατέρα του.
«Ήθελε να σπουδάσει, να ολοκληρώσει μία σχολή και κάποια στιγμή να φτιάξει τη δική του επιχείρηση. Του άρεσαν τα αγροτικά και ήθελε να βοηθήσει τον πατέρα μου και να αναπτύξει αυτή τη δραστηριότητα», αναφέρει η αδελφή του.
Όπως εξηγεί, είχε σπουδάσει βοηθός γεωπόνου και ήθελε να ακολουθήσει επαγγελματικά αυτόν τον δρόμο.
«Αυτό τον ευχαριστούσε. Ήθελε πραγματικά να ασχοληθεί με τα αγροτικά».
«Η αγάπη του κόσμου είναι ένα χάδι στην καρδιά μας»
Από την πρώτη στιγμή, η οικογένεια του Νικήστρατου δέχθηκε ένα μεγάλο κύμα συμπαράστασης, όχι μόνο από φίλους και γνωστούς, αλλά και από ανθρώπους που δεν είχαν γνωρίσει ποτέ τον ίδιο ή την οικογένειά του.
«Έχουμε δεχθεί τεράστια στήριξη από γνωστούς και αγνώστους. Η αγάπη είναι τεράστια και ευγνωμονούμε όλο τον κόσμο που μας έχει συμπαρασταθεί χωρίς να μας γνωρίζει», λέει η Ελεάνα Γεμιστού.