ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΩΡΑ: ΠΕΘΑΝΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ
«Έφυγε» από τη ζωή ο πρώην δήμαρχος που είχε στηρίξει καθοριστικά την πρωτοβουλία μιας παρέας φίλων, οι οποίοι «λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο» και κατάφεραν τελικά όλοι μαζί να δημιουργήσουν ένα από τα πιο γνωστά καλοκαιρινά φεστιβάλ της χώρας. Την τελευταία του πνοή άφησε το Σάββατο 4 Ιουλίου 2026, αργά το βράδυ, ο πρώην δήμαρχος Ξυλοκάστρου, Αντώνης Κλαδούχος, έπειτα από πολυετή μάχη με σοβαρό πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια.
Ο ίδιος είχε συνδέσει το όνομά του με την έμπνευση και τη στήριξη μιας ομάδας νεαρών φίλων της εποχής, συμβάλλοντας καθοριστικά ώστε να μπει το θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία ενός από τα σημαντικότερα πολιτιστικά υπαίθρια γεγονότα, το Ziria Festival, το οποίο κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνει χιλιάδες επισκέπτες.
Η τότε παρέα νεαρών, γνωστοί ως «φίλοι του Νίκου Δόικα», είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία διοργάνωσης ενός ροκ πάρτι, χωρίς τη γνώση του τότε δημάρχου, ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν οι ίδιοι στην αρχή.
Με μία εκτενή και ιδιαίτερα συναισθηματική ανάρτηση στα social media, τον αποχαιρέτησαν, κάνοντας αναδρομή στην απαρχή της πορείας του Φεστιβάλ Ζήρεια και στον ρόλο που έπαιξε ο Αντώνης Κλαδούχος, στηρίζοντας τελικά την πρωτοβουλία τους, τη στιγμή που οι ίδιοι φοβούνταν πως ένα πιθανό «όχι» θα τους εξέθετε.
Η συγκινητική ανάρτηση του Ziria Festival
«Για τον δήμαρχο, τον Αντώνη Κλαδούχο.
Ήταν Πάσχα του 2009, όταν οι «φίλοι του Νίκου Δόικα» είχαμε ήδη βάλει μπροστά το σχέδιο «Ροκ πάρτι για το Νίκο Δόικα» και είχαμε «αποφασίσει» – «τσαμπουκά» – πως θα γίνει στο Αθλητικό κέντρο στη Ζήρεια! Δε ζητήσαμε την άδεια, γιατί τι θα γινόταν αν δεν μας δινόταν??
Δήμαρχος Ξυλόκαστρου
Κάποιες φορές πρέπει να προχωράς χωρίς άδεια αν πρόκειται να διακινδυνεύσεις κάτι που θεωρείς «ιερό και αδιαπραγμάτευτο»! Και εμείς είχαμε πολύ τρέλα (και είχαμε και τον Δημήτρη τον «Λαγό» στην ομάδα για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και ρόλους).
Όταν έφτασε Ιούλιος και ο κόσμος το ‘χε πλέον τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι, το έμαθε και ο δήμαρχος και μας φώναξε στο δημαρχείο. Πήγαμε με θάρρος και θράσος αλλά και ανησυχία γιατί αυτό που κανονίζαμε ήταν έξω από τα «ήθη» της μικρής μας πόλης συν του ότι είχαμε και κάποιες, πολιτικές, ας πούμε, διαφορές. Ένα «όχι» του δημάρχου θα τα τίναζε όλα στον αέρα και θα γινόμασταν και ρεζίλι.
Τι γίνεται παιδιά? Κανονίζετε χωρίς τον ξενοδόχο?
Εμείς την είχαμε έτοιμη την απάντηση:
Γιατί, έχει πρόβλημα ο ξενοδόχος?
Όχι, εντάξει βρε παιδιά και ο Νίκος ο Δόικας καλό παιδί και μουσικός και γειτονόπουλό μου και μπράβο σας…!
Έτσι ξεκίνησε το Ziria Festival. Αν δεν ήταν εκείνος ίσως να μην ξεκινούσε.
Δε θα μάθουμε ποτέ αν το ήξερε από πιο πριν και άφησε επίτηδες το χρόνο να περάσει για να του λύσει τα χέρια! Ο Αντώνης Κλαδούχος ήταν οξυδερκής και γενναίος. Κι ας μην του ζητήσαμε ποτέ την άδεια εκείνος μας την είχε δώσει. Και έκτοτε ποτέ δεν του τη ζητούσαμε. Το Ziria Festival ήταν και είναι πάντοτε ακηδεμόνευτο και μερίδιο σε αυτό είχαν και εκείνοι που θα μπορούσαν να «απαιτήσουν» κηδεμονία, γιατί τότε δε θα μπορούσε να συνεχίσει.
Αλλά, ο δήμαρχος ήταν πολύ έξυπνος άνθρωπος και είχε καταλάβει. Ήταν εκείνος που έφτιαξε το σαλέ και ξεκίνησε τη λειτουργία του χιονοδρομικού, μια επιχείρηση που υπηρετούσε τους δημότες. Και οι καιροί βεβαίως ήταν άλλοι.
Ο Αντώνης Κλαδούχος, ο δήμαρχος που όποτε μας έβλεπε μας έδινε συγχαρητήρια. Δημόσια, θερμά και ανοιχτά. Προσθέτοντας βέβαια το “πόσο μας υποστήριξε”, αφού όσα χρόνια και να περάσανε από τις δημαρχιακές του θητείες δεν απεμπόλησε πότε την ιδιότητα του πολιτικού.
Για εμάς δεν ήταν έτσι. Εμείς θέλαμε περισσότερα και δεν έλειπαν τα προβλήματα και οι τριβές, αλλά αργότερα καταλάβαμε. Εμείς διοργανώναμε το πιο συμπεριληπτικό φεστιβάλ του …κόσμου όπου όχι μόνο όλα ήταν δωρεάν και ελεύθερα αλλά καλούσαμε και τον κόσμο να έρθει με το εξωπραγματικό «κάντε τα κουμάντα σας»! Δεν τον …ρωτούσαμε, αλλά κι έτσι, λίγοι δήμαρχοι θα άφηναν να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε δημοτικό «μαγαζί».
Ήταν γενναιόδωρος και δυνατός άνθρωπος ο Αντώνης Κλαδούχος. Και έβλεπε μπροστά.
Καλό ταξίδι δήμαρχε.
Είμαστε πολύ συγκινημένοι και σε ευχαριστούμε για όλα.»
Ο Αντώνης Κλαδούχος εξελέγη Δήμαρχος Ξυλοκάστρου το 2002, υπηρετώντας για δύο συνεχόμενες θητείες έως το 2010, ενώ στις δημοτικές εκλογές του ίδιου έτους εξελέγη πρώτος Δήμαρχος του ενιαίου Δήμου Ξυλοκάστρου–Ευρωστίνης. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 2014, οπότε και αποφάσισε να μην είναι εκ νέου υποψήφιος, επικαλούμενος λόγους υγείας.
Βικτώρια Δέλλα: Αποφοίτησε από το σχολείο-Σπάραξε στην αγκαλιά του πατέρα της
Μια από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της ζωής της έζησε η Βικτώρια Δέλλα, καθώς αποφοίτησε από το σχολείο, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική περίοδο και ετοιμάζοντας τα επόμενα βήματα για το μέλλον της. Η κόρη της αείμνηστης Γωγώς Μαστροκώστα και του Τραϊανού Δέλλα μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους ένα συγκινητικό βίντεο από την τελετή αποφοίτησής της, συνοδεύοντάς το με λόγια που συγκίνησαν όσους τα διάβασαν.
Με μια δημόσια εξομολόγηση, η νεαρή θέλησε να ευχαριστήσει τον άνθρωπο που στάθηκε δίπλα της σε κάθε δύσκολη στιγμή, τον πατέρα της.
«Σε ευχαριστώ για όλα μπαμπά. Σε ευχαριστώ για τον άνθρωπο που είσαι και για τον άνθρωπο που με έχεις κάνει με την αγάπη και την υποστήριξή σου. Σε αγαπώ τόσο πολύ», έγραψε, δείχνοντας τη βαθιά σχέση που τους ενώνει.
Ο Τραϊανός Δέλλας, ιδιαίτερα μετά την απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα, έχει αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην κόρη του, προσπαθώντας καθημερινά να της προσφέρει δύναμη, ασφάλεια και στήριξη σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής τους. Πατέρας και κόρη συνεχίζουν να προχωρούν μαζί, έχοντας ο ένας τον άλλον ως το μεγαλύτερο στήριγμα.
«Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω»
Η αποφοίτηση της Βικτώριας δεν θα μπορούσε παρά να φέρει έντονα στη μνήμη την απουσία της Γωγώς Μαστροκώστα, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαΐου, ύστερα από γενναία μάχη με την υγεία της.
Η κόρη της είχε συγκλονίσει τους πάντες στην εξόδιο ακολουθία, όταν αποχαιρέτησε τη μητέρα της με λόγια που λύγισαν ακόμα και τους πιο ψύχραιμους.
«Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Πάνω απ’ όλα ήταν μια μοναδική μαμά.
Μαμά, μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι και να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου μού δείξατε τι σημαίνει να έχεις αξίες, τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου.
Σε αγαπώ μαμά. Δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είχε πει τότε, προκαλώντας βαθιά συγκίνηση.
Η αποφοίτησή της σηματοδοτεί πλέον μια νέα αρχή, γεμάτη όνειρα και προσδοκίες. Αν και η μητέρα της δεν μπόρεσε να βρίσκεται δίπλα της σε αυτή τη σημαντική ημέρα, η παρουσία της ήταν αισθητή στις σκέψεις και στην καρδιά της. Ο Τραϊανός Δέλλας στάθηκε περήφανος στο πλευρό της κόρης του, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά πως, μέσα από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες, οι οικογενειακοί δεσμοί μπορούν να γίνουν ακόμη πιο δυνατοί.
Η Βικτώρια κλείνει ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής της και ετοιμάζεται να ανοίξει το επόμενο, έχοντας στις αποσκευές της τις αξίες που της δίδαξαν οι γονείς της και την αγάπη που θα τη συνοδεύει σε κάθε νέο της βήμα.