“ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ” ΔΙΕΡΡΕΥΣΑΝ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕ Η ΖΩΖΩ ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗ

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη δεν είναι απλώς μια καλλιτέχνιδα, είναι ένας ζωντανός θρύλος, ένα σύμβολο αισιοδοξίας και μια γυναίκα που μοιάζει να έχει συμφιλιωθεί με τον χρόνο με έναν τρόπο που μόνο εκείνη γνωρίζει. Η είδηση της πρόσφατης νοσηλείας της προκάλεσε ρίγη ανησυχίας σε ολόκληρη την Ελλάδα, όμως για άλλη μια φορά, η «Βασίλισσα» απέδειξε ότι η λέξη «παραίτηση» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό της.

Σήμερα (12/01) ενώ πολλοί περίμεναν την έξοδό της από το νοσοκομείο, η Ζωζώ βρίσκεται ήδη στην ασφάλεια της οικίας της, έχοντας κερδίσει μια ακόμη μάχη με την υγεία της και αφήνοντας πίσω της τις σκοτεινές φήμες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες.

Το χρονικό της ανάρρωσης και το απρόσμενο εξιτήριο
Αν και οι αρχικές πληροφορίες και οι εκτιμήσεις των γιατρών τοποθετούσαν το εξιτήριο της 92χρονης σταρ για σήμερα Δευτέρα, η Ζωζώ Σαπουντζάκη έκανε την ανατροπή. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Νάσιας Μανέντη στην εκπομπή «Buongiorno», η μεγάλη μας ηθοποιός πήρε το εξιτήριο ήδη από το απόγευμα του Σαββάτου 10 Ιανουαρίου.

Ο οργανισμός της, παρά το προχωρημένο της ηλικίας της, επέδειξε μια αξιοθαύμαστη ανθεκτικότητα. Οι θεράποντες ιατροί έμειναν ικανοποιημένοι από την άμεση ανταπόκριση της ασθενούς στη φαρμακευτική αγωγή, γεγονός που επέτρεψε την επιστροφή της στο σπίτι νωρίτερα από το αναμενόμενο. Εκεί, συνεχίζει πλέον τη θεραπεία της σε ένα περιβάλλον οικείο, περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που τη λατρεύουν και φροντίζουν για την κάθε της ανάγκη.

Η επιστροφή της Ζωζώς στο σπίτι συνοδεύτηκε από μια ηχηρή παρέμβαση της στενής της φίλης και συνεργάτιδας, Σταυρίνας Ευστρατιάδου. Μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό», η γυναίκα που επιμελείται την εικόνα της Ζωζώς εδώ και χρόνια, δεν έκρυψε την πικρία και την οργή της για τον τρόπο που ένα μέρος του διαδικτύου και ορισμένα ανεύθυνα δημοσιεύματα διαχειρίστηκαν την περιπέτεια της υγείας της.

«Γράψαμε ότι απεβίωσε και αυτό είναι τρομερό. Είναι τρομερό να παίρνουν τηλέφωνο και να με ρωτάνε αν πέθανε», ανέφερε η κ. Ευστρατιάδου, αναδεικνύοντας τη σκοτεινή πλευρά της ταχύτητας της πληροφορίας στην εποχή μας, όπου η είδηση του θανάτου συχνά «πουλάει» περισσότερο από την ίδια τη ζωή.

Η Σταυρίνα Ευστρατιάδου στάθηκε ιδιαίτερα στα σχόλια που κατακλύζουν τα social media κάθε φορά που η Ζωζώ Σαπουντζάκη αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας. Σχόλια όπως «πολύ έζησε» ή «ώρα της ήταν», χαρακτηρίστηκαν από την ίδια ως απαράδεκτα και απάνθρωπα. «Δεν καταλαβαίνω, πραγματικά. Έτσι θα μιλούσαν αν αυτό αφορούσε τη μαμά τους ή τη θεία τους;», αναρωτήθηκε, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από τον «μύθο» της Ζωζώς υπάρχει ένας άνθρωπος που δικαιούται σεβασμό και ηρεμία.

Η αθεράπευτη αισιοδοξία: «Θα βγούμε να το γιορτάσουμε»
Παρά την τοξικότητα που μπορεί να αναπτύσσεται γύρω από το όνομά της, η ίδια η Ζωζώ παραμένει αμετανόητα αισιόδοξη. Ο γιατρός της, αντιλαμβανόμενος το ελεύθερο πνεύμα της, της έδωσε μια υπόσχεση: μόλις ολοκληρωθεί η ανάρρωση στο σπίτι, θα βγουν όλοι μαζί έξω να γιορτάσουν τη νίκη της.

Αυτή η προσμονή για τη «γιορτή» είναι που κρατά τη Ζωζώ ζωντανή. Για εκείνη, η ζωή δεν μετριέται με χρόνια, αλλά με στιγμές, με φτερά, με τραγούδια και με την επαφή με τον κόσμο. Ακόμα και μέσα στο νοσοκομείο, η παρουσία των πολλών φίλων της ήταν η καλύτερη «τονωτική ένεση» για την ψυχολογία της.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ζωζώ Σαπουντζάκη μας δείχνει τα δόντια της απέναντι στις δυσκολίες. Πριν από λίγους μήνες, η «μεγάλη κυρία» του ελληνικού κινηματογράφου είχε ταλαιπωρηθεί από ένα ατύχημα που την κράτησε για λίγο μακριά από τις δραστηριότητές της. Τότε, με το γνώριμο ύφος της, είχε δηλώσει: «Πέρασε και όταν περνάει κάτι, ξεχνιέται».

Αυτή η ικανότητα να «ξεχνάει» τον πόνο και να εστιάζει στο φως είναι που την κάνει μοναδική. Είτε πρόκειται για ένα κάταγμα, είτε για μια λοίμωξη του αναπνευστικού, η Ζωζώ αντιμετωπίζει την ασθένεια όχι ως τέλος, αλλά ως ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί για να συνεχιστεί η παράσταση της ζωής.

Στα 92 της χρόνια, η Ζωζώ Σαπουντζάκη αποτελεί ένα κεφάλαιο της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Από τις θρυλικές εμφανίσεις της στην «Κομπαρσίτα» μέχρι τους ρόλους της στον Φίνος Φιλμ, η Ζωζώ ενσάρκωσε τη χαρά της μεταπολεμικής Ελλάδας. Το γεγονός ότι συνεχίζει να είναι παρούσα, να προσέχει την εμφάνισή της και να χαμογελά, αποτελεί μάθημα ζωής για όλες τις γενιές.

Η προστασία της από τα κακόβουλα σχόλια και τις ψευδείς ειδήσεις δεν είναι μόνο υποχρέωση των φίλων της, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Σε μια εποχή που η τρίτη ηλικία συχνά περιθωριοποιείται, η Ζωζώ Σαπουντζάκη στέκεται όρθια, θυμίζοντάς μας ότι το «πολύ έζησε» δεν υφίσταται όταν κάποιος έχει ακόμη μέσα του τη φλόγα της δημιουργίας και της αγάπης.

Με την επιστροφή της στο σπίτι, ο κύκλος της αγωνίας κλείνει. Η Ζωζώ αναρρώνει, ο οργανισμός της είναι ισχυρός και η διάθεσή της παραμένει στα ύψη. Η περιπέτεια αυτή αφήνει πίσω της μια πικρία για την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου στα social media, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαιώνει την τεράστια αγάπη που τρέφει ο απλός κόσμος για το «Ζωζωκάκι» του.