12 μερόνυχτα άυπνη η μητέρα της Γωγώς: Οι συνομιλίες με την κόρη της πάνω από μνήμα και η ψυχολογική υποστήριξη!
Υπάρχουν απώλειες που μοιάζουν αδύνατο να χωρέσουν μέσα στον χρόνο. Απώλειες που δεν μετριάζονται από τις ημέρες που περνούν, ούτε από τα λόγια παρηγοριάς των ανθρώπων γύρω μας. Για την κυρία Σπυριδούλα Μαστροκώστα, τον άνθρωπο που έφερε στον κόσμο τη Γωγώ Μαστροκώστα και στάθηκε δίπλα της σε κάθε στιγμή της ζωής της, η πραγματικότητα των τελευταίων ημερών μοιάζει ακόμη αδιανόητη.
Σύμφωνα με ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στην οικογένεια, η μητέρα της αγαπημένης γυμνάστριας και επιχειρηματία βιώνει με ιδιαίτερα δύσκολο τρόπο το πένθος για τον χαμό της κόρης της. Οι νύχτες της είναι ατέλειωτες, ο ύπνος ελάχιστος και οι σκέψεις αδιάκοπες. Το μυαλό της επιστρέφει συνεχώς στις κοινές τους στιγμές, στις αναμνήσεις, στις κουβέντες που αντάλλασσαν όλα αυτά τα χρόνια.
Οι καθημερινές επισκέψεις στο μνήμα και οι διάλογοι που δεν σταματούν
Το τελευταίο διάστημα, η κυρία Σπυριδούλα επισκέπτεται καθημερινά το κοιμητήριο στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, εκεί όπου αναπαύεται η κόρη της. Για την ίδια, η επίσκεψη αυτή έχει μετατραπεί σε μια βαθιά προσωπική ανάγκη, σε ένα καθημερινό ραντεβού που δεν μπορεί να παραλείψει.
Κάθεται για ώρα δίπλα στο μνήμα, μιλάει στη Γωγώ σαν να βρίσκεται ακόμη δίπλα της και της αφηγείται όλα όσα συμβαίνουν μέσα στην ημέρα της. Της μεταφέρει νέα από την οικογένεια, από φίλους, από πρόσωπα που τη ρωτούν και τη θυμούνται. Οι κουβέντες αυτές λειτουργούν σαν μια γέφυρα ανάμεσα στη μνήμη και στην απουσία, σαν ένας τρόπος να κρατήσει ζωντανό τον δεσμό που τίποτα δεν μπορεί να διακόψει.
Όσοι τη βλέπουν να στέκεται εκεί, διακρίνουν μια μητέρα που αρνείται να αποχωριστεί το παιδί της. Μια γυναίκα που προσπαθεί να συμφιλιωθεί με μια πραγματικότητα που μοιάζει αβάσταχτη. Για εκείνη, η Γωγώ δεν έχει φύγει από την καρδιά της ούτε για μια στιγμή.
Η στήριξη της οικογένειας και η βοήθεια ειδικού
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή, σημαντικό στήριγμα αποτελεί η οικογένειά της. Ιδιαίτερα η άλλη της κόρη, η Φώφη Μαστροκώστα, έχει αναλάβει ενεργό ρόλο ώστε η μητέρα τους να μην κλειστεί στον εαυτό της και να μπορέσει σταδιακά να διαχειριστεί το βαρύ πένθος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Φώφη τής πρότεινε να έρθει σε επαφή με μια έμπειρη ψυχολόγο, φίλη της οικογένειας, η οποία βρίσκεται καθημερινά σε επικοινωνία μαζί της. Οι συζητήσεις τους πραγματοποιούνται κυρίως τηλεφωνικά και έχουν στόχο να τη βοηθήσουν να εκφράσει τα συναισθήματά της, να διαχειριστεί τον πόνο της απώλειας και να βρει σταδιακά τη δύναμη να συνεχίσει.
Κανείς δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι ο πόνος μιας μητέρας για το παιδί της θα εξαφανιστεί. Οι άνθρωποι όμως που την αγαπούν προσπαθούν να της θυμίσουν ότι η ζωή συνεχίζεται και πως η μεγαλύτερη δικαίωση για τη μνήμη της Γωγώς είναι να παραμείνει όρθια.
Η κυρία Σπυριδούλα εξακολουθεί να μετρά τις ημέρες χωρίς την κόρη της. Κάθε πρωί ξεκινά με την ίδια σκέψη και κάθε βράδυ τελειώνει με την ίδια νοσταλγία. Ωστόσο, όσοι βρίσκονται κοντά της ελπίζουν πως με τον χρόνο, την αγάπη της οικογένειας και τη βοήθεια των ειδικών, θα μπορέσει να μετατρέψει τον αβάσταχτο πόνο σε μια γλυκιά, αιώνια ανάμνηση της αγαπημένης της Γωγώς.